ذوق زدگی

دیروز روزنامه بانی فیلم را میخواندم . چشم ام به یادداشت محمد حقیقت افتاد که تعریف میکرد چه ترفندهایی بکار برده تا توانسته فیلم"ترانه تنهایی تهران"ساخته سامان سالور را در آخرین لحظه وارد بخش مسابقه جشنواره کن کند! دیگر از این افتضاح تر نمی شد! که یک نفر با خواهش و تمنا و التماس از مدیران جشنواره بخواهد که این فیلم را بپذیرند و آنان در رودربایستی بپذیرند. معمولا درهر جشنواره ای این رایزنیها در حد معمول انجام میشود اما نه اینقدر با خفت و خواری ! و البته این مکاتبات نشان داد جشنواره ها خیلی اهل قانون نیستند و رابطه نقش اصلی را دارد! متاسقانه سامان سالورهم در مصاحبه های خود پذیرفتن فیلمش و حضور در جشنواره کن را مایه افتخار ایران دانست اما افشای پشت پرده این پذیرش ضربه بزرگی به فیلم و سالور و ایران زد و خوب بود سالور با این افشاگری که حقیقت از روی سادگی انجام دادو بانی فیلم هم با شور و شوق بچاپ رساند از حضور خودداری میکرد